Memorandum Frank Storm  

Stil ‘kwam’ je uit het Zuiden,
stil ‘ging’ je uit het Oosten.

Jou leven werd je bruut ontnomen
als ‘een vogel in de vlucht’,
door een ‘gestoorde psychopaat’,
hij kreeg voor zijn gruweldaad ‘levenslang’.

Voor jou was er hier ook geen bloem,
voor jou was er hier ook geen kaars.

Een beetje medeleven,
is dat zo iets raars?

Je ‘ging’ zoals je kwam,
sober, stil, eenzaam en alleen.

Of was `t omdat je uit `t Zuiden kwam,
een ‘zwerver’, en geen ‘echte Tukker’ was?

Voor jou was er hier ook geen ‘stille tocht’,
of misschien waren we wel bang,
en dachten we dat zoiets hier niet mocht?

Hebben ze daar in `t Noorden, `t Westen en in `t Zuiden
dan toch toch nog méér fatsoen?

Ach, wat zal `t ook, wat is geweest is geweest,
dat kun je toch nooit meer over doen!

Over alles groeit snel weer gras...,
maar; ik weet alleen dat het vroeger anders was.

Frank je wilt `t niet weten,
maar soms schaam ik me om `n “Tukker” te heten.

Maar Frank, dit wil je best wel weten;
er zijn er niet zo veel,
maar er zijn er `n paar, die  zijn je nog niet vergeten !